Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/6839 K.2011/12578

Davacı,davalılardan işverene ait işyerinde 1.10.1999-30.11.2005 tarihleri arası çalıştığının ve Kuruma bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ve işveren vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının davalı işverene ait (1040487) sigorta nolu işyerinde 1.10.1999-30.11.2005 tarihleri arasında kesintisiz olarak geçen ve davalı kuruma eksik bildirilen 1.100 günlüklük çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüyle ve taleple bağlı kalınarak davacının davalı Kuruma bildirilen süreler dışında davalı işverene ait işyerinde 1.10.1999-30.11.2005 tarihleri arasında kesintisiz olarak geçen ve davalı kuruma eksik bildirilen 1.100 gün çalışmasının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı şirkete ait (1040487) sigorta nolu işyerinden 17.5.2001 tarihinde işe giriş bildirgesi ile işe girişinin ve buna dayalı olarak dönem bordrolarında belirtilen sürelerde kısmi çalışmalarının bildirildiği, yine 2001, 2002, 2003, 2004 ve 2005 yıllarında işverence düzenlenen imzalı puantaj ve ücret bordrolarında kısmi çalışmalarının bildirildiği, işyerinin 1.12.1998 tarihi itibariyle yasa kapsamına alınmış olduğu, anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten ifadesi hükme dayanak alınan tanıklar davacıyla birlikte bu işyerinde 1999-2005 yılları arasında kayıtlı tanıklar olup, davacının davalı işveren şirkette çalıştığını belirtmeleri karşısında, davacının tespiti istenen dönem içerisinde çalıştığı belli ise de; imzalı puantaj ve ücret bordrolarında imzası olan aylara ilişkin olarak, imzalı çalışmanın işin o işyerinde kesintili geçtiğine karine olması ve bu yasal karinenin aksinin ispatlanamaması nedeniyle reddedilmek suretiyle diğer dönemler yönünden ise çalışmanın tespitine karar verilmesi gerekecektir.

Yapılacak iş, davacının tesbitini istediği 1.10.1999-30.11.2005 tarihleri arasındaki süreyle ilgili olarak, davalı işverenin düzenlediği imzalı puantaj ve ücret bordrolarında davacının imzası olanlar saptanarak, imzasını içeren ve bordrolara geçmiş sürelerdeki aylar yönünden eksik sürelerle ilgili olarak istemi reddetmek, imzalı olmayan bordrolardaki süreler yönünden ise, işverence SGK’ya verilen dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar beyanlarıyla çalışma sabit olmakla bu süreler yönünden tespit isteminin kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve işveren vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.