Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/7496 K.2011/14317

Davacı,davalılardan işverene ait işyerinde 1.1.1993-20.3.2005 tarihleri arasında çalıştığının tesbitiyle,işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz nedenlerine göre davalı ... Kurumunun tüm, davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ... Öğretmenevi Müdürlüğünde 01.01.1993-20.03.2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarının işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hizmet süresinin tespiti isteminin kabulü ile davacının ... Öğretmenevi Müdürlüğünde 01.01.1993-20.03.2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, işçilik alacaklarına ilişkin isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

HUMK.’nun 417.maddesi hükmüne göre yargılama giderleri aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkeme her birini masrafla ilzam veya bu masrafı aralarında takdir ettiği surette taksim eder.Hal böyle olunca işçilik alacaklarına ilişkin istemin kısmen kabulüne karar verildiğine göre, davalı işveren ... yararına avukatlık ücretine hükmolunmaması isabetsiz olmuştur.

Öte yandan, davalı ... harçtan muaf olduğu halde harç ödemekle yükümlü kılınması ve yargılama giderlerinin içinde harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu düzenine ilişkin harç ile ilgili yanlışlık ta resen nazara alınarak hüküm bozulmamalı, HUMK'nun 438/7.(6100 sayılı H.M.K.’nun 370/2.) maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.