Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/8560 K.2013/3203

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ve davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının ve davalı Kurumun tüm, davalı ... ve Orman Bakanlığının ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01/06/1999-16/05/2007 tarihleri arası çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 01/08/2003-16/05/2007 tarihleri arası toplam 377 gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç avukatlık ücreti yönünden yerinde değildir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nunun 164/1.maddesine göre avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade etmektedir. Kanun'un 169.maddesine göre yargı mercilerince karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti, avukatlık ücret tarifesinde yazılı miktardan az ve üç katından fazla olamaz. 03/12/2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2011 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmesi nedeniyle davalılardan Çevre ve Orman Bakanlığı ile Kurum yararına 1.100,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, sadace davalı Kurum lehine 1.100,00 TL avukatlık ücretine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK.’nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı avukatlık ücreti yönünden düzeltilerek onanmalıdır.