Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/8913 K.2011/8528

Davacı, 1.6.1996-13.4.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı üretici olması nedeniyle yasal koşulların oluştuğu 01.04.1996-02.08.2003 tarihleri arasındaki dönemde tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini, 14.06.2011 tarihli duruşmada ise 01.06.1996-13.04.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 1.6.1996 – 13.4.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

HUMK.'nun 87. Maddesinin "Müddei ıslah suretiyle müddeabbihi tezyit edemez" şeklindeki son cümlesi Anayasa Mahkemesi'nin 07.11.2001 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 20.07.1999 tarihli kararıyla iptal edilmiş ve böylece davadaki talep sonucunun kısmi ıslah yoluyla artırılması usulen olanaklı hale gelmiştir.

Öte yandan talebin daraltılması (azaltılması) kısmi feragat anlamındadır.

Somut olayda söz konusu ıslahın maktu ıslah harcı yatırılmadan yapılmasına göre, usulüne uygun olmayan ıslaha değer verilip, 03.08.2003-13.04.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden tespit kararı verilmiş olması, davacı talebini daraltıp 01.04.1996-31.05.1996 tarihleri arasındaki dönemle ilgili tespit talebinden feragat ettiğinden bu döneme ilişkin istemin reddine, ret nedeniyle davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılması gerekirken davanın kabulüne denmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.