Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/914 K.2011/8160

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ... ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava;16.5.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonrası yaralanan ...'ın kendisi ve yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece;davacılardan ...'ın isteminin kısmen kabulüne diğer davacıların istemlerinin ise reddine karar verilmiştir. Tazminat davalarında hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir.

Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Yapılan incelemede davaya konu olayın Sosyal Güvenlik Kurumunca iş kazası olarak kabul edildiği,SGK Adana İl Müdürlüğünün 11.8.2009 tarihli cevabında sigortalının maluliyetine ilişkin bir kayıt ve belgenin bulunmadığının belirtildiği,dosyadaki sair raporlarda sigortalının yaralanması neticesinde cehresinde sabit iz kalıp 2 ay istirahatinin uygun olacağının açıklandığı,kusur raporlarında %60 oranında davalıya %40 oranında ise davacıya kusur atfedildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş öncelikle davacı kazalı ...'a geçirdiği iş kazası nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti bakımından S.S Kurumu Maluliyet Daire Başkanlığına müracaatı için önel vermek, S.S Kurumu Maluliyet Daire Başkanlığı tarafından sürekli iş göremezlik oranının %0 çıkması durumunda ise gerekirse Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınarak kazalının vücudundaki yanıkların kaçıncı derece olduğunun ve bu yaraların ne kadar sürede iyileşebileceğinin sorularak çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.