Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/917 K.2011/1581

Davacılar murisinin, davalı işveren nezdinde 11.8.1992- 30.1.1993 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacı murisinin davalıya ait işyerinde 11.08.1992-30.01.1993 tarihleri arasında Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulü ile, davacının davalı ... ... İnşaat Ltd. Şti. yanında 01/08/1992 ile 30/01/1993 tarihleri arasında sürekli olarak çalıştığını ve çalıştığı sürede 1992/2. dönemde 15 gün 3. dönemde 85 gün 1993/1.dönemde 30 gün olmak üzere toplam 130 günlük çalışmasının Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez.

Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinden davalı Kuruma 1992/2.dönemde Ağustos ayında 15 gün,3.dönemde Kasım ayında 5 günlük çalışmasının bildirildiği,davalı işverene ait ücret bordrolarının davacı murisinin 1992/8.ayda 15 gün,9. Ayda 15 gün,10.ayda 15 gün,11.ayda 15 gün çalışması esas alınarak düzenlendiği ve ücret bordrolarının imzalı olduğu davacı tarafındanda imzaların inkar edilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca davalı işverenin ücret bordrolarında davacının imzasını içeren bordrolara geçmiş bu sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine karar verilmesi gerekirken davacının bu süreler de de çalıştığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı,kararı diğer davalının temyiz etmemesi nedeniyle kesinleşen yönler gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.