Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2011/9742 K.2013/1394

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 25/07/2006-20/09/2006 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen hizmetinin tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, davacının 25/07/2006 -20/09/2006 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespitine, davacı lehine 843,75 TL ihbar tazminatının davalı iş yerinden alınarak davacıya verilmesine, davacı lehine 1639,66 TL fazla çalışma ücretinin davalı iş yerinden alınarak davacıya verilmesine, davacı lehine 6315,41 TL hafta tatili ücretinin davalı iş yerinden alınarak davacıya verilmesine, davacı lehine 474,00 TL yıllık izin ücretinin davalı iş yerinden alınarak davacıya verilmesine, davacının alacaklarına dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Mahkemece verilen kararın hüküm fıkrasının 10. bendinde dava kısmen red edilmiş olduğundan 17,15 TL red harcının davacıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece talebin kabul edilen kısmı için harç alınmasından sonra red edilen kısmı için yeniden harç alınması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.