Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/1219 K.2013/6932

Davacı, Belediye Başkanlığı makam ve temsil tazminatının 01/10/2008 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, ... emeklisi olduğunu, 1994 - 1999 yılları arasında ilçe belediye başkanlığı yaptığını, makam görev tazminatı konusunda 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun 39. ve ek 68. maddelerinde düzenleme yapıldığını, 5510 sayılı yasa ile yasaların yürürlükten kaldırıldığını, anılan yasanın geçici 4. maddesinde bu konuda düzenleme yapıldığını, buna göre 2005 yılı Eylül ayında 9004 iş günü üzerinden emekli olması ve 2 yıldan fazla seçilmiş belediye başkanlığı yapmış olması karşısında emsallerinin aldığı aylık ek makam görev tazminatının ödenmesi gerektiğinin tespiti ile yasanın yürürlük tarihi olan 01.10.2008 itibariyle hak ettiği tarihten itibaren 642 TL makam ve görev tazminatının yasal faizi ile davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı SGK vekili, davacının 0317021984 ... sicil numarası ile sigortalı olduğunu, 60 yaşını doldurmaması nedeni ile 5434 sayılı yasanın 39 ve 5510 sayılı yasanın geçici 4. maddesinde yazılı koşulları taşımadığından açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın kabulü ile davacıya 01.10.2008 tarihinden itibaren ödenmesi gereken makam ve buna bağlı temsil tazminatı alacağı taleple bağlı kalınarak 642,00 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiş ise de, bu karar usul ve yasaya aykırıdır.

Davacıya ... sigortalısı olması nedeniyle, 25 yıl hizmet ve yaş şartlarını yerine getirdiği için 01.09.2005 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanmıştır. 27/04/1994 tarihinde yapılan seçimle Kars ili, Kağızman ilçesi belediye başkanlığına seçilmiştir. Şimdi ise, bu görev nedeniyle belediye başkanlarına verilen makam ve görev tazminatlarından yararlandırılmasını istemektedir. Kurum, 5434 sayılı yasanın 39. maddesi gereğince, davacının 60 yaşını doldurmaması nedeniyle isteği reddetmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 5510 sayılı yasanın geçici 4. maddesinin 10. fırkasıdır. Yasa metninin incelenmesinde davacının isteminin yerine getirilmesini sağlayacak somut olaya ilişkin koşullar irdelendiğinde, davacının durumunun " Yaşlılık aylığı bağlananlar" grubunda ele alınarak bu duruma göre diğer koşulların değerlendirilmesine geçilecektir. Artık, yeniden yaşlılık aylığını gerektiren koşullar (yaş, hizmet süresi ve başlangıcı) tartışılmayacaktır. Bu nedenle de, 1479 sayılı yasanın geçici 10. veya 5434 sayılı yasanın geçici 205. maddesinin somut olay için yeniden tartışılmasının yeri yoktur. 5434 sayılı yasanın ek 68. maddesinde aranan iki yıllık görevde kalma şartı ise yerine getirilmiştir.

Tartışılması gereken yasa maddesi 5510 sayılı yasanın geçici 4. maddesi delaletiyle 5434 sayılı yasanın mülga 39. maddesidir. Bu maddede, 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası ile ilişkilendirilen çalışanların emeklilik koşulları yer almaktadır. Kadınlar için 58, erkekler için 60 yaş olarak düzenlenmiştir. Sigortalı için, artık başka bir şart aranmaksızın 60 yaşını doldurduğu tarihte, tazminat haklarından yararlandırılabileceği hususu yasadan anlaşılmaktadır. Buna göre, dosyanın incelenmesinde başvuru tarihinde davacının 60 yaşını doldurmadığı anlaşılmış olduğundan, Kurumun red işlemi yerindedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle yasaya yanlış anlam verilerek, davanın reddi yerine kabulü şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.