Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/1302 K.2012/9107

Davacı, davalıdan işverenlere ait işyerinde 10/07/1994-25/05/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekilince süresinde, ... ve Merkez ATV Televizyon AŞ. vekillerince de süresi dışında temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz edilmesi gerekir. .

Olayda hüküm 26.9.2011 tarihinde temyiz eden davalı işverenler vekiline tebliğ edilmiş, temyiz ise 6.10.2011 tarihinde vukubulmuştur. Bu durumda, davada 8 günlük temyiz süresi geçmiştir

O halde, 1.6.1990 tarih ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak davalı işverenler vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3- Dava, davacının 10.7.1994-25.5.2003 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işverene ait işyerlerindeki bir kısım çalışmalarının bildirildiği, dinlenen tanıkların davacının çalışmalarını doğruladıkları, mahkeme kararının kısmen kabul, kısmen red şeklinde olduğu, buna rağmen davalılar lehine vakalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır.

Kural olarak davayı kaybeden taraf yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini taraflar arasında paylaştırması gerekir.(HUMK md.417). Somut olayda hizmet tespiti davasının kısmen reddedilmesi nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken davanın kabulü denmek suretiyle davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı avukatlık ücreti yönünden düzeltilerek onanmalıdır.