Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/1355 K.2012/7954

Davacı, primden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının, asgari işçilik incelemesi sonucu tahakkuk ettirilen fark prim borcu ve gecikme cezasından sorumlu olmadığının (menfii tespit) tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 85/3.maddesine göre; bu maddenin birinci ve ikinci fıkrasında belirtilen usûllerle Kuruma bildirilmediği tespit edilen asgarî işçilik tutarı üzerinden Kurumca re'sen tahakkuk ettirilen sigorta primleri, 88 inci ve 89 uncu maddeler dikkate alınarak işverene tebliğ edilir. İşveren, tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde Kuruma itiraz edebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazın reddi halinde işveren, kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde yetkili iş mahkemesine başvurabilir. Mahkemeye başvurulması, prim borcunun takip ve tahsilini durdurmaz.

Somut olayda, asgari işçilik incelemesi sonucu belirlenen fark işçilik tutarı üzerinden hesaplanan ek prim borcu ve gecikme cezası davacıya 25.8.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ve davacı bir ay içinde 18.9.2009 tarihinde Kuruma itiraz etmiştir.

İtirazın reddine dair kararın kendisine 15.10.2009 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine yasal bir aylık süre içinde 13.11.2009 tarihinde yetkili iş mahkemesine başvurarak fark prim borcu ve gecikme cezasından sorumlu olmadığının (menfii tespit) tespitini talep etmiştir.

Şu halde, mahkemece yasal süresi içerisinde açılan davada işin esasına girilerek davacının istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken olayda uygulanma yeri bulunmayan 6183 sayılı Yasa'nın 55.maddesi gerekçe gösterilerek davanın 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.