KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2012/15302 E., 2012/15388 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkeme, davanın kısmen kabulu ile, 10.307,70 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23/01/2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılar ... ve ...Ltd Şti den alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, davacı davalı ... hakkındaki davasını atiye terk ettiğinden bu davalı hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, karar vermiştir.
Mahkemece, SGK Başkanlığı tarafından davacıya yapılan ödemelerin indirilmeyerek maddi zararın fazla kabul edildiği anlaşılmaktadır. Gerçekten SGK Başkanlığı tarafından davacıya 1.049,53 TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacıya dava dışı kurum tarafından yapılan geçici iş göremezlik ödeneğinin T.B.K.'nun 55.maddesine göre rücu edilebilen kısmı indirilmeyerek davacının maddi tazminatının fazla hesaplanması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2012/15302, K. 2012/15388, 24 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama