Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/15981 K.2013/5649

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/07/1979-30/09/1979 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ve 02/10/2006 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.7.1979 - 30.9.1979 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile 2.10.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacının sigorta başlangıç tarihinin 1.7.1979 olduğunun tespitine, davacının 1.3.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir. Yargılama giderlerinin tamamı davalılara yükletilmiş ve kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Davacının, 1.7.1979 - 30.9.1979 tarihleri arasında hizmet tespiti ve 2.10.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti talebine rağmen; Mahkemece, davacının sigorta başlangıç tarihinin 1.7.1979 olduğu ve 1.3.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verildiği, buna göre kısmen red kararı verilmesine rağmen davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmediği, yargılama giderlerinin tamamının davalılara yükletildiği görülmüştür.

Mahkemece kısmi red nedeniyle davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderinin tamamının davalılara yükletilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmek ve yargılama giderinden kısmen redde göre davacının sorumlu olduğunu belirtmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.