Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/1677 K.2013/7678

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 29.07.1996-03.05.2010 tarihleri arasında davalının yöneticilik yaptığı apartmanda geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 01.04.1995-08.07.2007 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen toplam 3461 gün olan çalışmasının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır.

Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir.

Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalının yöneticiliğini yaptığı apartman işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamında kayıtlı olmadığı, apartman yönetim kurulu karar defterinde davacı adına rastlanmadığı,davacı tarafca ibraz olunan 16.09.2002 tarihli Ariston yetkili servisinin düzenlediği irsaliye faturası ile 04.06.2007 tarihli Arçelik yetkili servisinin düzenlediği irsaliye faturasında davacı adresinin davalı yönetimindeki apartman kapıcı dairesi olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş,dava konusu dönemde davalı apartmanda ikamet eden bina sakinlerini dinlemek,zabıta marifetiyle tespit olunacak komşu apartman kapıcıları,yöneticileri, varsa dava konusu apartmana yakın bakkal ve diğer işyerlerinin çalışanlarını da dinleyerek, davacının davalı yönetimindeki apartmanda çalışıp çalışmadığını, çalışmış ise tüm mesaisini davalı apartmana hasredip etmediğini, davacının davalı apartmanın kapıcı dairesinde ücret karşılığında oturup oturmadığını, davalı yönetimindeki apartmanın büyüklüğü, daire sayısı, bahçesi olup olmadığı,

varsa büyüklüğünü, ısınma sistemini araştırıp, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak çalışmanın part-time olup olmadığını alınacak bilirkişi raporuyla davacının çalışmasının niteliğini hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek açıklıkta saptayarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.