Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/17811 K.2013/22859

Davacı, ödenmeyen tedavi giderlerinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava ,davacının göz hastalığı dolayısıyla yapılan tedavi giderinin davalı Kurumdan yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece 5.320.00 TL 'nin her bir fatura için ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş ve karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir. Yerel mahkemenin yapılan tedavi giderinin belirlenmesi ve tahsiline ilişkin kararı isabetlidir. Ancak hüküm altına alınan alacağa uygulanacak faizin başlangıcında hataya düşüldüğü görülmektedir.

Davacı Kurum kayıtlarına 16.11.2011 tarihinde giren dilekçesi ile sol gözünde oluşan Retina Ven Dal Damar tıkanıklığı sebebiyle İzmir dokuz Eylül Tıp Fakültesi Hastanesinde gördüğü tedavi sırasında aldığı 3 adet iğne bedeli olan .4020.00 TL'nni ödenmesi talebinde bulunmuştur.Kurum davacının bu başvurusu ile ödenmeyen 4.020.00 TL 'lik tedavi gideri yönünden 16.11.2011 tarihinde temerrüde düşürülmüştür.Davacı 25.11.2011 tarihli dilekçesi ile ise 22.11.2011 tarihinde aldığı 1.300.00 TL 'lik iğne bedelini ilave ederek bu kez 5.320.00 TL 'nin ödenmesi talebinde bulunmuş olup Kurumun ödenmeyen 1.300.00 Tl için bu kez temerrüd tarihi 25.11.2011

tarihidir.Uygulanacak faizin başlangıcının 4.020.00 TL için 16.11.2011 ,1.300.00 TL için 25.11.2011 tarihi olduğu açık olmasına rağmen her bir fatura için ödeme tarihinden itibaren geçerli olarak faiz başlatılması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.