Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/18415 K.2012/18017

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 17/10/2001-31/10/2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 17.10.2001-31.10.2006 tarih aralığında davalı işyerinde sürekli hizmet akdi ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; hizmet tespit davasının kısmen kabulüne, davacının 17.10.2001 - 9.6.2002 tarihleri arasındaki dönemde davalı işveren yanında sürekli olarak çalıştığının tespitine, 10.6.2002-31.10.2006 tarih aralığındaki çalışmalarının davalı Kuruma bildirilmesi karşısında bu dönem yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığından, bu dönem yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde; davacının, davalı işyerinde 17.10.2001-31.10.2006 tarih aralığında çalıştığı, ancak sigorta girişinin 10.6.2002 tarihinde yapıldığı şeklindeki beyanları karşısında, davacının 17.10.2001 - 9.6.2002 tarih aralığında bildirilmeyen döneme ilişkin tespit talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece talep gibi hüküm kurulmasına rağmen, davanın kısmen reddine denilerek davalılar lehine, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalılar lehine takdir edilen vekalet ücreti ile ilgili bent çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.