Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/18838 K.2013/8302

Davacı, konut edindirme yardımı ve nemasının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin görevsizliğine karar vermiştir. Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi yerel mahkemece 20/06/2012 tarihinde ek kararla reddine karar verilmişse de davalılardan kurum vekilince tekrar temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, konut edindirme yardımı ve nemasının yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece,görevli ve yetkili Mahkemenin İzmir İdare Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

1- Yerel Mahkeme, 20.06.2012 tarihli ek kararı ile kararın miktar yönünden kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle HUMK 432- 426 maddelerine göre davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermiştir.

Kanun koyucu,belirli düşüncelerle , miktar ve değeri belli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğunu, dolayısıyla temyizinin olanaklı olmadığını hükme bağlamıştır.(6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı HMK ek geçici 3 atfıyla HUMK madde 427) Davada fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuştur. Konut edindirme yardımı ve nemasından kaynaklanan uyuşmazlıklar içerisinde özel bir tespit hükmü de içeren yorum kararını barındırdığından temyiz incelemesinde miktar itibariyle kesinlik sınırı dikkate alınmamıştır. Bu nedenle Mahkemenin 20.06.2012 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Mahkemece, dava konusu uyuşmazlığın İdari Yargının görev alanı içerisine girdiği gerekçesiyle görevsizlik nedeni ile davanın reddine ve davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre davalı yararına 1.200,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. ve 6100 sayılı HMK nın 370/2 maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.