Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/19064 K.2013/22507

Davacı, yaşlılık aylığının geç ödenmesinden doğan maddi zararın tazminine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının açtığı 2004/308 Esas sayılı davada, aylığının 01/02/2003 tarihi itibariyle bağlanmasına ve ödenmesi gereken aylıkların yasal faizi ile birlikte 01.05.2003 tarihi başlangıç kabul edilerek her bir aylık için aylığa hak kazanılan tarihler itibariyle ödenmesine karar verildiği ve Yargıtay incelemesi sonucu onandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakkı saklı olmak üzere yaşlılık aylığına ilişkin ödenmeyen 3.000 TL'lik faiz istemlidir.

Mahkemece, davanın kbulü ile 3.000,00 TL faiz alacağının davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin dava ve talep hakkının saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı Kurum'un harçtan muaf olduğu gözardı edilerek davacı tarafça yatırılan 52,70 TL harcın davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, aşağıdaki şekli ile düzeltilerek onanmalıdır.