KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2012/19145 E., 2013/5388 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının olay tarihinden itibaren yasal faizi ile istemine ilişkindir.
Mahkeme, maddi tazminat davası yönünden toplam 6.848,78.- TL maddi tazminatın 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 5.848,78.- TL maddi tazminatın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, başvuru harcı yatırılarak ıslah dilekçesiyle talep edilen manevi tazminat davası yönünden, toplam 5.000,00 TL manevi tazminatın da ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar vermiştir.
İş kazası nedeniyle tazminat alacağı haksız fiile dayalı olup faiz başlangıcı tazminatı doğuran zararlandırıcı olay tarihidir. Davacı yanca talep edilen maddi ve manevi tazminatlar için olay tarihinden itibaren faiz talep edildiğine göre, mahkemece, faize olay tarihi olan 09.08.2006 tarihi yerine; ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı H.M.K’nun 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2012/19145, K. 2013/5388, 21 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama