Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/1957 K.2013/8264

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 15/06/2000-10/07/2005 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma eksik bildrilen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde, 07/08/2001-10/07/2005 tarihleri arasında ve Ocak ve Şubat ayları haricinde, 2001/2. dönemde 23 gün, 2001/3. dönemde 120 gün, 2002/1. dönemde 60 gün, 2002/2. dönemde 120 gün, 2003/2. dönemde 120 gün, 2004/1. dönemde 30 gün, 2004/7. dönemde 6 gün, 2004/11. dönemde 10 gün, 2005/3. dönemde 30 gün, 2005/4. dönemde 30 gün, 2005/5. dönemde 30 gün, 2005/6. dönemde 30 gün ve 2005/7. dönemde 10 gün olmak üzere toplam 619 günlük Kurumuma eksik bildirilen süre içerisinde asgari ücret üzerinden ve hizmet akdi çalıştığını tespitine karar verilmiştir.

Kural olarak davayı kaybeden taraf yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini taraflar arasında paylaştırması gerekir (HMK md.326).

Somut olayda, davacının istemi 15/06/2000-10/07/2005 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ancak Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine yönelik olup, mahkemece davacının 07/08/2001-10/07/2005 tarihleri arasındaki bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmiştir. Dolayısıyla davacının kabul edilmeyen talepleri yönünden davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı avukatlık ücreti yönünden düzeltilerek onanmalıdır.