Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/19767 K.2013/5536

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 10.11.2007 tarihinde geçirdiği iş kazasında %8 oranında sürekli işgöremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece;maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihinde geçerli olan A.A.Ü.T'nin 10 maddesinde özetle manevi tazminat davasının maddi tazminat davası ile birlikte açılması durumunda manevi tazminat davası bakımından ayrı bir kalem olarak vekalet ücretine karar verileceği ama bunun miktarının davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyeceği hükmü düzenlenmiştir.

Bu açıklamadan olarak somut olayda davalılar lehine olarak reddine karar verilen manevi tazminat miktarı üzerinden A.A.Ü.T'nin 10.maddesi kapsamında davacı yararına hükmedilen miktarı geçmemek kaydıyla ayrıca vekalet ücretinin kararlaştırılmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.