Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/2048 K.2012/4659

Davacı, 1995 yılından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava,1.1.1997 tarihinden 2.8.2003 tarihine kadar davacının tarım ... sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda,“1-Davacı ...'in davalı SGK'ya açtığı davanın kabulü ile, 7279947816 bağkur numaralı davacı ...'in 01/01/1997 - 02/08/2003 tarihleri arasında tarım bağkur sigortalısı olduğunun tesbitine” karar verilirken ,gerekçeli kararda “1- Davacının davalı ...Satış Kooperatifine karşı açtığı davanın husumet yönünden REDDİNE,2- Davacı ...'in davalı SGK'ya açtığı davanın kabülü ile, 7279947816 bağkur numaralı davacının 01.01.1997 - 02.08.2003 tarihleri arasında tarım bağkur sigortalısı olduğunun tesbitine” denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmektedir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysaki, 24.11.2011 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli kararın çelişkili olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda, konuyla ilgili 10.4.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.