Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/23513 K.2013/5414

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplana delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı işveren ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Dava, davalı şirkete ait iş yerlerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen 4.12.1992-4.2.2005 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin karar Dairemizin 2009/137 E,2010/717 K sayılı 28.1.2010 tarihli ilamı ile ;davacının davalı iş verene ait 644083,11085092,603460 ve 481280 sigorta sicil nolu 4 ayrı iş yerinden 4.12.1992-4.2.2005 tarihleri arasında yıllar itibariyle kısmi bildirimleri bulunduğu dinlenen bordro tanıklarından Tayyar ...’ın sadece 1085092 sigorta sicil nolu iş yerinden 2000 yılında bildirimin bulunduğu her iki tanığın da 603460 nolu iş yerinden herhangi bir bildiriminin olmadığı ayrıca davacının 390397 sigorta sicil nolu iş yerinden ihtilaflı dönem içinde 8.3.1994 tarihinden itibaren 52 günlük çalışmasının bildirildiği bu iş

yerinin davalı iş veren adına mı yoksa başka bir iş veren adına mı kayıtlı olduğunun araştırılmadığı 8.3.1994 tarihinden önceki işten çıkış ve giriş tarihleri arasındaki sürelerin 506 sayılı Yasa'nın 79.maddesi uyarınca hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığının tesbiti yönünden bu işyerinin hangi işveren adına kayıtlı olduğunun tesbitinde yasal zorunluluk bulunduğu öncelikle 390379 sigorta sicil nolu iş yerine ilişkin SSK kayıtları getirtilerek bu iş yerinin davalı işveren adına kayıtlı olmaması halinde 4.12.1992-8.3.1994 tarihleri arasındaki işten çıkış ile işe giriş tarihleri arasındaki sürelerin hak düşürücü süreye uğrayıp uğramadığının

tartışılması ve uyuşmazlık konusu dönem olan 1992-2005 yıllarının tamamına ilişkin iş yerindeki dönem bordrolarının istenilerek,dönem bordrolarının davalı işverence verilmiş olması halinde dönem bordrolarında kayıtlı tanıklar arasından ihtilaflı dönemin tamamında adı geçen ve özellikle 1992-2005 yılları arasında bildirimi bulunan re’sen tesbit edilecek tanıkların bilgilerine başvurmak çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6,

9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş bozma doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda 390379 sigorta sicil sayılı işyerini davalı işveren adına kayıtlı olmadığı tespit edilerek 4.11.1992-8.3.1994 tarihleri arasındaki dönemin hak düşürücü süre nedeniyle reddine kara verilirken dinlene bordro tanığı anlatımlarından 94-2005 arası çalışmaların kesintisiz olduğu tespit edilerek eksik bildirilen sürelerin tespitine kara verilmiştir.

Toplanan delillerden 1994-2005 tarihleri arasında davacının davalı işverene ait işyerinde aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmesi doğrudur.Ancak davacının 8.3.1994 tarihinden itibaren dava dışı 390379 sigorta sicil sayılı işyerinden 52 günlük bildirimini bulunduğu ve bu işyerinin davalı işveren adına kayıtlı olmadığı açık olmasına rağmen bu süre dışlanmaksızın 8.3.1994-4.2.2005 tarihleri arasında eksik bildirilen sürelerin tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.