Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/23586 K.2013/24330

Davacı, Bağ-Kur terk tarihinin, vergi kaydının sona erdiği 30/12/1999 tarihi olduğunun ve emeklilik tahsis tarihinin 06/01/2010 olması gerektiğinin tespitine Kurum tarafından haksız olarak tahakkuk ve tahsil edilen primlerin yasal faiziyle birlikte istirdadına, gecikmiş emeklilik tahsis nedeniyle uğranılan zararın tazminine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının 30.12.1999 tarihinde sona erdiğinin tespiti ile, 6.1.2010 tarihi itibari ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve oda kaydının devam etmesi nedeni ile çıkarılan prim borcu nedeni ile tahsil edilen 100,00 TL ve emeklilik aylığının geç bağlanmasından kaynaklı 100,00 TL maddi zararın faizi ile birlikta tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde ise de, davanın tespit davası niteliğinde olduğu gözetilmeksizin davalı vekili lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.