Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/23645 K.2013/7824

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 01.09.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacılardan ..., ... ve ...’ün maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı ...’nın maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacı Hanım’ın maddi tazminat isteminin hak sahibi olmadığından bahisle reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

HUMK’ nun 74 ve HMK 26. maddelerine göre “hakim her iki tarafın talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.” Somut olayda davacının hüküm altına alınacak tazminatlara dava tarihinden itibaren faiz işletilmesini istediği 04.06.2009 tarihli dava ve 07.05.2012 tarihli ıslah dilekçelerinden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca hüküm altına alınan maddi tazminatlar için 04.06.2009 dava tarihi yerine 01.09.2007 olay tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan davacı ... ’un maddi tazminat isteminin reddi nedeniyle davalı yararına ret vekalet ücretinin noksan hesaplanması da isabetsiz olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.