Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/23757 K.2012/24277

Davacı, Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 01/05/1987 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa'ya tabi çakışan zorunlu sigortalı çalışmaları haricinde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 01/05/1987-11/05/2011 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Somut olayda, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle 01/05/1987 tarihinde Tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği, 19/05/1989 tarihinde 506 sayılı Yasaya tabi çalışmaya başlaması nedeniyle sigortalılığın terkin edildiği, talep üzerine 23/03/2011 tarihinde yeniden tescil edildiği, 16/10/2001 tarihinden itibaren ziraat odası kaydının başladığı, adına kayıtlı ve 2008 edinme tarihli 3,5 dekar tarla bulunduğu, kolluk ve muhtar tutanağında tarımla uğraştığının belirtildiği, 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak 20/05/1989-10/06/1989 tarihleri arasında 20 günlük kısa süreli çalışmasının bulunduğu, 01/05/1987 –19/05/1989 tarihleri arası ve 23/03/2011 tarihinden sonrasında uyuşmazlık bulunmadığı, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Bir yıldan daha az süren zorunlu sigortalılık kapsamındaki çalışmalar kısa süreli olup, kesintisiz bir şekilde bir yıl veya daha fazla süren çalışmalar ise uzun süreli çalışmadır.

Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, Tarım ... sigortalısının kısa süreli olarak SSK’na tabi çalışmasının tarım faaliyetinin devamına engel olmayacağı ve dolayısıyla bu hizmetler dışında tarım faaliyetinin kanıtlanması durumunda sigortalığın devam ettiğinin kabulü gerekeceği yönündedir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesine göre " sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının,kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin,tarım kredi kooperatifleri ve birliklerinin, ... Kooperatifleri ile Birliği ve Türkiye ... Fabrikaları ... Şirketi kayıtları esas alınır."

Mahkemenin, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğunu göz önünde bulundurarak öncelikle nizalı dönemde anılan maddede belirtilen kayıtların olup olmadığını söz konusu kuruluşlardan, davacının ziraate elverişli taşınmazlarının bulunup bulunmadığını ilgili tapu idaresinden, özel idareden, belediyeden araştırmak, taşınmazı varsa kullanıp kullanmadığını tespit etmek, uyuşmazlık konusu dönemin köy muhtarı ve azalarla ile yeterli bilgi ve görgüye sahip kişileri belirleyip tanık olarak dinlemek, tarımsal kredi kullanıp kullanmadığını belirlemek,

ayrıca zabıta tahkikatı ile de ayrıntılı araştırma yaptıktan sonra diğer bütün delilleri birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermesi gerekirken, salt ziraat odası kaydı ile kolluk ve muhtar tutanağına dayanılarak sonuca gidilmesi yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.