Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/269 K.2013/6333

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum ile ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01/01/2001-28/12/2006 tarihleri arası (01/02/2005-01/08/2005 tarihleri arası hariç) davalılar nezdinde çalıştığı hizmet sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısmen kabul kararı verilerek, davacının 01/04/2002-31/05/2005 ve 02/08/2005-15/05/2006 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

HMK 26. (HUMK. nun 74) maddesi gereğince hakim, kural olarak iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasına hüküm veremez.

Somut olayda, davacının 01/01/2001-28/12/2006 tarihleri arası (01/02/2005-01/08/2005 tarihleri arası hariç) davalılar nezdinde çalıştığı hizmet sürelerinin tespitini talep ettiği halde mahkemece HMK 26. (HUMK. nun 74) maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, öte yandan talep hizmet tespitine ilişkin tek dava olduğu halde davacı yararına tek vekalet ücreti yerine iki vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK'nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.