Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/3725 K.2013/9386

Davacı, 30/09/2004 - 28/02/2011 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tespitiyle, Kurum sataşmalarının önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının 5510 sayılı Yasa'nın geçici 17. maddesinden yararlanmak sureti ile 30.9.2004-28.2.2011 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile, davacının 30.9.2004-28.2.2011 tarihleri arasında davacının 5510 sayılı Yasa'nın geçici 17. maddesinden yararlanması gerektiğinin ve bu tarih aralığındaki prim ödenen günlerin 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 1.4.1985-2010/2 tarihleri arasında toplam 1961 gün 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, esnaf Bağ-Kur sigortalısı olarak ise 2.1.1989 tarihinde kayıt ve tescilinin yapıldığı ve sigortalılığının halen devam ettiği, davacının 1989-1991, 1994-1997 ve 2006 yıllarında prim ödemesi bulunduğu, prim ödemelerine göre 58 ay prim borcunun bulunduğu ve Kurumca 5510 sayılı Yasının geçici 17. maddesinden faydalandırılmadığı anlaşılmaktadır.

30.04.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın geçici 17. maddesinde.

"Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, 1479 ve 2926 sayılı kanunlara göre tescilleri yapıldığı halde, bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla beş yılı aşan süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, prim borçlarının ödenmesine ilişkin Kurumca çıkarılacak genel tebliğin yayımı tarihini takip eden aybaşından itibaren 6 ay içerisinde ödememeleri halinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla,

prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur. Prim borcuna ilişkin süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip edilmeyerek, Kurum alacakları arasında yer verilmez. Ancak, sigortalı ya da hak sahipleri daha sonra müracaatları

tarihindeki 80 inci maddenin ikinci fıkrasına göre belirlenecek prime esas kazanç tutarı üzerinden hesaplanacak borç tutarının tamamını, borcun tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde ödedikleri takdirde, bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir. Sigortalılıkları önceki kanunlara göre durdurulanlar için de bu maddenin ikinci fıkrası hükmü uygulanır." hükmü yer almaktadır.

14.01.2009 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa gereğince Kendi Adına ve Hesabına Bağımsız Çalışanlardan 5 yılı Aşan Süreye İlişkin Prim Borcu Bulunanlar İçin Yapılacak İşlemler Hakkında Tebliğin " Kapsamda Bulunan Sigortalılar" başlıklı (A) maddesinin 1. bendine göre, 02.09.1971 tarihli, 1479 sayılı ve 17.10.1983 tarihli, 2926 sayılı Kanunlara göre tescilleri yapıldığı halde 30.04.2008 tarihi itibari ile beş yılı aşan süreye ilişkin prim borcu bulunan sigortalılarla bunların hak sahipleri söz konusu Geçici 17. madde hükümlerinden yararlanabilirler.

Ne var ki; davacının kanunun yürürlüğe girdiği 30.4.2008 tarihi itibari ile 58 ay prim borcu bulunduğundan somut olayda 5510 sayılı Yasanın Geçici 17.maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Davalı Kurum işlemi yerinde olup, önceden gelen sigortalılığı üstünlük tanınacağından, davanın reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulü şeklinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.