Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/9372 K.2012/7527

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 217 günlük çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, "2205391" sigorta sicil numarası ile TCDD Malatya 5.Bölge Müdürlüğü 55.Şube Şefliği işyerinde 1958 ylında 47 gün, 1959 yılında 81 gün ve 1961 yılında 89 gün olmak üzere 217 günlük sigortalı çalışmanın davacının 1976 yılında ölen eşi ...'e ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile T.C.D.D.'nin 1961 yılına ait hizmete alınan geçici işçiler cetvelindeki 2205391 sigorta sicil numaralı 02.05.1938 Palu doğumlu ...'in davacının murisi olan ... T.C. nolu ... ile aynı şahıs olduğu ve 02.10.1961-31.12.1961 tarihleri arasında 10.ayda 28 gün, 11.ayda 26 gün, 12.ayda 30 gün olmak üzere toplam 86 günlük çalışmaların davacının murisi Ahmet ve Ayşe oğlu 1938 Palu doğumlu ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 326.maddesine göre Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir.

Somut olayda, davacının istemi 217 günlük sigortalı çalışmanın murisine ait olduğunun tespitine ilişkin olup mahkemece toplam 86 günlük çalışmanın davacının murisine ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi nedeniyle davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.