Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/9400 K.2013/16112

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un tüm temyiz itirazlarının, davalı işverenin ise hizmet tespitine yönelik sair temyiz itirazlarının, bilirkişi raporu hükmün infazında dikkate alınabileceğinden reddine,

2- Dava; davacının, davalı işyerinde 1999 yılından 21.07.2009 tarihine kadar mevsimlik işçi olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının 12.07.1999 – 21.07.2009 tarihleri arasında toplam 1899 gün mevsimlik olarak çalıştığı, çalıştığı sürenin 1.287 gününün Kurum'a bildirildiği 612 gününün ise Kurum'a bildirilmediğinin ve bildirimi yapılmayan günlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine ilişkin karar yerinde ise de; dava dilekçesinde davacının 08.03.2004 – 04.12.2004 tarihleri arası aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmesi talep edilmiş iken mahkemece davacının 21.08.2004 tarihinde askere gittiği gerekçesi ile çalışmalarının 20.08.2004 tarihinde sona erdiği kabul edilerek hüküm kurulmuş, bu itibarla da dava kısmen kabul edilmiştir.

Davacının talebi kısmen kabul edilerek hüküm kurulmasına rağmen davalı işveren lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.