Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/9435 K.2012/20157

Davacı, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 26.11.2007 tarihli tahsis talebi nedeniyle 506 sayılı Yasa'nın Geçici 81.maddesi uyarınca 01.12.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 26.11.2007 tarihinde Kurumdan tahsis talebinde bulunduğu,Kurumun 05.05.2008 tarihli yazısı ile davacının 01.02.1980-02.03.2007 tarihleri arasında 4970 günü bulunduğu ve 5000 gün prim ödemesi bulunmadığı gerekçesiyle aylık talebini reddettiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın Geçici 81.maddesinin B/b fıkrasına göre davacının yaşlılık aylığına hak kazanabilmesi için tahsis talep tarihi itibariyle 25 yıllık sigortalılık süresini ve 45 yaşını doldurması ve en az 5000 gün prim ödemesinin bulunması gerekir.Öte yandan Malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları yönünden primi ödenmiş günler hesaplanırken çakışan çalışmaların prim ödeme gün sayısının hesabından düşülmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda uyuşmazlık, davacının 01.10.1981-31.10.1989 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık süresinden kaynaklanmaktadır.

Kurum bu tarihler arasındaki davacının çalıştığı süreyi 822 gün olarak kabul ettiği halde mahkemece davacının çakışan hizmet süreleri dikkate alınmadan aynı dönemdeki hizmet süresi 845 gün olarak kabul edilmiştir.Davacının SSK hizmet cetveli incelendiğinde 20.06.1985-29.06.1985 tarihleri arasındaki 10 günlük, 01.05.1986-30.05.1986 tarihleri arasındaki 30 günlük çalışması ile 01.06.1987-30.06.1987 tarihleri arasındaki 20 günlük çalışmasının çakıştığı ve aynı dönemlerde mükerrer olarak çalışmasının bildirildiği görülmektedir.Hal böyle olunca,

davacının çakışan çalışmaları prim ödeme gün sayısının hesabından düşüldüğünde 01.10.1981-31.10.1989 tarihleri arasındaki 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmet süresi Kurumun kabul ettiği gibi 822 gün olup, 506 sayılı Yasa'ya tabi toplam 2354 gün,...'a tabi 1254 gün,Yurtdışı borçlanması 780 gün ve askerlik borçlanması 600 gün olmak üzere toplam hizmeti 4.988 gün olup 26.11.2007 tahsis talep tarihi itibariyle 5000 gün prim ödemesi bulunmadığından yaşlılık aylığı talebinin reddine ilişkin Kurum işleminin yerinde olduğunun kabulü ile istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup,

bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.