Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/9790 K.2012/9520

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 24/01/1989 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava sigortalılık başlangıcının 24.01.1989 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli değildir.Aynı zamanda o kimsenin Yasanın belirlediği biçimde (506 sayılı Yasanın 2. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5510 sayılı Yasanın 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Dosya içeriğinden, davacının Rahime Arslan adına tescilli iş yerinde 24.01.1989 tarihinde işe girdiğini gösterir giriş bildirgesinin usulüne uygun olarak kuruma intikal ettirildiği, işyerinin ihtilaflı dönemde yasa kapsamında bulunduğu, işyerine ait 1989/1. dönem bordrosunun kuruma verildiği anlaşılmaktadır. Dinlenen bordro tanıklarının davacının uyuşmazlık döneminde fiilen çalıştığını beyan ettikleri davacı ile ... arasındaki ilişkinin hizmet akti mahiyetinde olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yapılacak iş; davacının 24.01.1989 tarihinde eylemli çalıştığı kanıtlandığından davanın kabulüne kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.