Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2012/990 K.2013/7283

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, hizmet tespitine ilişkindir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12 maddesinde “(1)Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz."

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 2011/321 sayı, 30.6.2011 tarihli kararı ile "Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamaz." kısmının yürütmesinin durdurulmasına,” karar verilmiş ise de, bu karar, "konusu para ile değerlendirilen davalarda hükmedilecek avukatlık ücreti" ne ilişkindir.

Somut olayda sair yönlerden, verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamakla beraber, dava; konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen davalardan olmayıp, bir tespit davasıdır. Hal böyle olunca, konusu tespit olan davanın kısmen kabul ve kısmen reddi nedeniyle davalılar yararına maktu avukatlık ücretinin yarısına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK.'nın geçici 3. maddesi delaletiyle H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.