Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/10305 K.2013/18248

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan... A.Ş., ..., ... ve ... vekillerince süresinde, ... tarafından da süresi dışında temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Gerekçeli kararın sonradan tebliğ edilmiş olması bu 8 günlük süreyi yeniden başlatmaz.

Olayda, 12.11.2012 tarihli hüküm yokluğunda karar verilen davalı ...’a 26.11.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup, temyiz ise 06.12.2012 tarihinde vukubulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 1.6.l990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davalı ...’ın temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİ cihetine gitmek gerekmiştir.

2-Davalı şahıslar ..., ... ve ...’ın 15.01.2013 tarihli tavzih kararı yönelik temyiz itirazları yönünden;

HMK'nın 305.maddesine göre hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile tavzih kararının içeriğine göre mahkemece davalı ... şirketinin hüküm altına alınan maddi tazminat miktarından sorumlu olduğu poliçe limitinin belirtilmiş olması dikkate alınarak davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının REDDİNE,

3- Davalı şahıslar ..., ... ve ...’ın ve davalı ...Ş.’nin esasa dair temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şahıslar ..., ... ve ...’ın tüm, davalı ...Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, iş kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 32.999,58 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20.10.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ...Ş.’nin maddi tazminattan poliçe limiti dahilinde sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan davalarda faizin zararın meydana geldiği olay tarihinden itibaren yürütüleceği, haksız eylemle birlikte zarar veren bakımından temerrüde düşüldüğünün kabulünün gerektiği Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarından ise de, sigorta şirketi doğrudan zarar veren konumunda bulunmadığından, faiz yükümlülüğünün başlatılması için ayrıca temerrüde düşürülmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda 15.05.2007 tarihli dava dilekçesinde hüküm altına alınan tazminatlara olay tarihinden itibaren faiz isteminde bulunulmuştur. Dava açılmakla birlikte sigorta şirketinin de temerrüde düşürüldüğü, giderek faize ilişkin sorumluluğunun başladığı ortadadır.

Hal böyle olunca hüküm altına alınan maddi tazminat bakımından sigorta şirketinin dava tarihinden itibaren faizle sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, faizin kaza tarihinden başlatılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.