Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/10912 K.2013/17312

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı şirket vekilinin tüm davacı vekilinin ise aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava; 10.09.2001 tarihinde geçirdiği iş kazasında %24,20 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 33.062,56TL maddi, 20.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından,Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edilen zararlandırıcı olayda %70 oranında davalı şirketin ,%20 oranında ise kazalının kusurlu bulunduğu, 24.01.2013 tarihli kararda davacılar tarafından ödenen peşin harcın iadesine dair hüküm kurulmadığı, ayrıca Dairemizin 2010/7699 Esas-2012/2455 Karar sayılı kararında davalı tarafından ödenen temyiz harcının iadesi kararlaştırıldığı halde ödenen bu bedelin aynı davalı şirketin yargılama giderleri arasında gösterildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı H.M.K'nın 323.maddesinde yargılama giderlerinin nelerden ibaret olduğu belirtilirken aynı yasanın 326/1 maddesinde de yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınacağı ayrıca düzenlenmiştir.

Somut olayda davacılar tarafından ödenen ve yargılama giderlerinden sayılan 1.277,90TL harcın iadesine dair 24.01.2013 tarihli kararda bir hüküm bulunmaması ayrıca 14.01.2010 tarihli ilk hükmün temyizi sırasında davalı şirket tarafından yapılan 631.05TL giderin bu tarafın yargılama giderlerine dahil edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.