Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/11412 K.2014/11269

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı SGK'nun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

Davacı, davalıya ait işyerinde 17.9.2004-31.12.2006 tarihleri arasında bildirilmeyen 569 gün çalışmasının tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.9.2006-30.9.2006 tarihleri ile 1.11.2006-31.12.2006 tarihleri arası çalıştığının tespiti ve 31.12.2004 tarihinden önceki tespit talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, davalıya ait 1066239 sigora sicil nolu işyerinde 11.7.2005, 24.7.2006 tarihlerinde işe başladığına dair işe giriş bildirgelerinin verildiği, davacının 1.9.2004 tarihinde başka işyerinden çıktığı ve davalı işyerinden 11.7.2005-31.1.2006 tarihleri ve 24.7.2006-2.11.2006 tarihleri arası çalışmasının bildirildiği, davalı işyerinin 11.6.2004 tarihinde kanun kapsamına alınmış olup işyerinde yaş sebze ve meyve kurutmacılığı, konserve işi yapıldığı, davacı bordro tanığı D.. C..'ın 2004/9. aydan itibaren yaz-kış sürekli çalışmalarının bildirildiği, bu tanığın, davacının 2004 yılı Eylül ayında başladığını ve sürekli çalıştığını beyan ettiği, yine davacı tanığı S. E.'in davacının mevsimlik değil, sürekli çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece kabul edilen dönemler yönünden verilen karar doğru ise de davacının 17.9.2004 tarihinden itibaren aralıksız çalıştığı iddiası nedeni ile ihtilaf konusu dönemde, eksik bildirilen süreler yönünden davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmeden sonuca gidildiği görülmektedir.

Yapılacak iş, Kuruma verilmiş dönem bordrolarına göre bordroda ismi geçen S.. D..'in davacı tanığı S. E. olup olmadığını araştırmak, bu tanığın kayıtlarını getirtmek, bordro tanığı D.. C..'ın davacının 2004 yılı Eylül ayında başladığını ve sürekli çalıştığına ilişkin beyanı ile davacı tanığı S. E.n beyanına itibar ederek davacının çalışma başlangıcı ve çalışma süreleri hakkında hak düşürücü sürenin gereçekleşmediği gözetilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.