Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/11504 K.2013/24285

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, 01/01/2012 tarihinden itibaren, yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, yurt dışı borçlanması da gözetilerek davacının 4/1-a bendi kapsamında 01.01.2012 tarihinen itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 01.12.1950 doğumlu davacının yurt dışındaki çalışması nedeniyle ülkemizdeki sigortalılık başlangıç tarihinin 23.03.1971 olduğu, davacının 11.04.2011 ve 06.12..2011 tarihlerinde Kuruma borçlanma başvurusunda bulunduğu ve 2389 günlük borçlanma bedelini ödediği, 01.02.1996-28.01.1999 ve 28.01.1999-17.06.1999 tarihleri arasında primi ödenmiş 4/1-b kapsamında 3 yıl 4 ay 16 gün (1216 gün) sigortalılığının bulunduğu, sigortalılık süresinin tamamının 3605 gün olduğu, ülkemizde 4/1-a bendi kapsamında sigortalılığı bulunmadığından Kurumun borçlanmayı 4/1-b bendi kapsamında gerçekleştirdiği, 20.12.2011 tarihinde aylık talebinde bulunduğu, aylık talebinin 5400 gün prim ödemesi bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının yurt dışı hizmet borçlanmasına ait sürelerin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesi ve buna göre yaşlılık aylığı koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun'un 5.maddesine 17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanun'un 79.maddesi ile eklenen (yürürlük tarihi 08.05.2008) 4.fıkraya göre "Yurt dışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde; Türkiye'de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir."

Somut olayda, davacının borçlanma talebinde bulunduğu 11.04.2011 ve 06.12..2011 tarihlerinden önce ülkemizde sigortalılığı bulunmadığı gibi en son sigortalılık statüsü 4/1-b kapsamında olduğundan Kurumun borçlanmayı 4/1-b maddesi kapsamında gerçekleştirmesi yerindedir.

Yurt dışındaki çalışma başlangıcının Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 29/4 maddesine göre ülkemizde sigortalılık başlangıcı kabul edilmesi veya davacının yurt dışında işçi olarak çalışmış olması 3201 sayılı Kanun'un 5.maddesinin 4.fıkrasında yer alan açık hüküm karşısında borçlanmaya konu sürenin 3201 sayılı Kanun'un 4.fıkrasına göre 4/1-a bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilmesi sonucunu doğurmaz (Hukuk Genel Kurulunun 12.06.2012 gün ve 2012/10-1618 E. 2013/821 K. sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, davacıya 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiş ise de davacının bu bent kapsamında yaşlılık aylığı almaya yeterli prim ödemesi bulunmadığı gibi 4/1-b bendi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli 5400 gün veya 9000 gün prim ödemesi de bulunmamaktadır.

Mahkemece, yukarı yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilerek davacının yaşlılık aylığı koşullarına sahip olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.