Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/11661 K.2013/19727

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacı eş yararına 200,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk ... yararına 200,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk ... yararına 136,78 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk Nihal yararına 200,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk Aslıhan yararına 200,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı anne yararına 8.000,00 TL manevi, davacı kardeşler yararına ayrı ayrı 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 07.03.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacıların yakını ... ’un iş kazası sonucu vefat ettiği, mahkemece hükme esas bilirkişi kusur raporunda müteveffa sigortalının % 30 oranında müterafik kusuru bulunduğunun belirtildiği, Bursa 1. İş Mahkemesi’nin 2003/464 esas 2008/337 karar sayılı dosyasında dava dışı ... Orman Ürün.

A.Ş. aleyhine açılan davada, davacı eş ve çocuklar yararına ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi, davacı eş yararına 15.000,00 TL, davacı çocuklar ..., ... ve ... yararına ayrı ayrı 5.000,00 TL, davacı çocuk ... yararına 3.000,00 TL, davacı kardeş yararına 2.000,00 TL, davacı anne yararına 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilinin talep edildiği, davanın sübut bulmadığından reddine dair verilen kararın Dairemizin 2008/13365 esas 2009/5361 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması

kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 kararı ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Hal böyle olunca, "manevi tazminatın bölünemezliği" ilkesi gereğince aynı zararlandırıcı olay nedeniyle davacıların açtığı ve kesinleşen Bursa 1. İş Mahkemesi’nin 2003/464 esas 2008/337 karar sayılı dosyasında davacı eş ve çocuklar yararına talep edilen manevi tazminat miktarlarını aşacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.