KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2013/12002 E., 2013/18838 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Davalılar
- —
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir. Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, yerel mahkemece 19/10/2012 tarihli ek kararıyla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, yine davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, hizmetin tespiti ve ücret alacağı istemine ilişkindir.
Mahkemece, ek kararla, davanın açılmamış sayılmasına ve 1200'er TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak ayrı ayrı davalılara verilmesine karar verilmiştir.
Davalının birden çok olduğu davalarda, davanın reddi halinde avukatlık ücretinin ne şekilde verilmesi gerektiği hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.”
Somut olayda, her iki davalı yönünden de red sebebinin ortak olduğu, hizmet tespiti ve ücret alacağı davaları için tek bir başvurma harcı alındığı, her iki davanın tefrik edilmediği, red sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek avukatlık ücreti hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2013/12002, K. 2013/18838, 21 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama