Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/13026 K.2013/20547

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; 18.339,92 TL maddi ve 6.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabul edilmesi nedeniyle, HMK’nun 326/1-2 maddesindeki düzenleme gereğince yargılama giderlerinin taraflar arasında kabul-red oranına göre paylaştırılması gerekmekte olup, Mahkemece davalı vekili tarafından 28.09.2012 tarihinde gider avansı adı altında ödenen 500,00 TL masrafın, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerine dahil edilmesi doğru olmamıştır. Öte yandan, hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden davacı yararına hesaplanan vekalet ücreti takdirinde maddi hata yapılarak fazla vekalet ücreti takdir edilmesi de usul ve yasaya olmuştur.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.