Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/13878 K.2014/127

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, temyiz eden davalı M.. T.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 29/05/2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 14 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 26.478,74 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın davalılar ..... Dondurma AŞ. ve M.. T..'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş ise de; davalı M.. T..'nın meydana gelen zarardan ötürü kişisel sorumluluğu bulunmadığı halde, aleyhine tazminata hükmedilerek yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Davacının iş kazası sonucu %14 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacı işçinin %20; davalı işveren ..... Dondurma AŞ.'nin %80 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelerden; davalı M.. T..'nın, diğer davalı U.. A.. isimli şirketin Yönetim Kurulu Başkanı ve Nazilli şubesinin yetkili temsilcisi olduğu anlaşılmakta olup, gerek Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına bağlı iş müfettişi tarafından düzenlenen 18/09/2007 tarihli raporda, gerek işbu davada hükme esas alınan tamamı iş güvenliği uzmanı bilirkişilerden oluşan heyet tarafından düzenlenen 25/02/2010 tarihli kusur raporunda, gerek ise dosya içerisinde yer almamakla birlikte UYAP üzerinden yapılan araştırma sonucunda esası 2010/117 olarak tespit edilen Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin dosyasında alınan kusur bilirkişi raporunda davalı M.. T..'ya iş kazasından dolayı kişisel olarak kusur izafe edilmediği tespit edilmiştir.

Bu nedenle, somut olayda, diğer davalı U.. A..'nin, Yönetim Kurulu Başkanı ve Nazilli şubesi yetkili temsilcisi olan davalı M.. T..'nın, meydana gelen iş kazasında kişisel kusuru saptanmadığından, doğrudan davalı M.. T..'ya husumet yöneltilmesi ve aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; sözkonusu iş kazasında kişisel kusuru bulunmadığı anlaşılan davalı M.. T.. yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddilmesinden ibarettir.

O halde, davalılar U.. A.. ve M.. T.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.