Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/14168 K.2014/13232

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 02.01.1996 - 15.12.2006 tarihleri arasında, davalı işverene ait işyerinde kesintisiz geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; davacının 01.09.2000 - 15.12.2006 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden kuruma bildirilmeyen 2128 hizmet günü, prime esas alt kazanç üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hizmet tespitine ilişkin davada, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumunun işverence eksik bildirilen çalışmaları kontrol ve denetim görevi bulunduğundan sorumluluğu söz konusu olup, hükmedilen vekalet ücretinin ve yargılama giderinin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, sadece ''davalı işverenden alınmasına'' denilmek suretiyle hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Öte yandan, 5502 sayılı Yasa’nın 36. maddesine göre davalı Sosyal Güvenlik Kurumu harçtan muaf olduğu halde Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının harç ödemekle yükümlü kılınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.