KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2013/1420 E., 2013/14110 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, 08/04/1994-2008 tarihleri arasında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava, davacının 08/04/1994 tarihinden 2008 tarihine kadar zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davacı vekilinin açmış olduğu davada davalı kurumca davacının sigortaya tescilinin 01.09.2003 tarihi itibariyle başlatıldığı ve devam ettiğinden davanın konusu kalmamakla bu konuda karar vermeye yer olmadığına, 08.04.1994 tarihinden kurumca tescilinin yapıldığı 01.09.2003 tarihine kadar sigortalılığının tespitine ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.
Mahkemece tespite ilişkin verilen hüküm yerinde ise de; davacının 2003 yılındaki prim kesintisine göre Kurumun zamanında gerekli tescil işlemlerini yapmaması nedeniyle davanın açılmasına sebebiyet verdiği göz ardı edilerek, yargılama gideri ve avukatlık ücretinden yalnızca davacıyı sorumlu tutacak şekilde davacı aleyhine yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2013/1420, K. 2013/14110, 1 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama