Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/14565 K.2014/14325

Davacı, fiil hizmet süresi zammı olarak uzun vadeli sigorta kollarına tabi prim ödeme gün sayısına ilave edilebilecek hizmetleri ile emeklilik yaş haddi indiriminden sayılabilecek sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının fiili hizmet süresi zammı olarak uzun vadeli sigorta kollarına tabi prim ödeme gün sayısına ilave edilebilecek hizmetleri ile emeklilik yaş haddi indiriminden sayılabilecek sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının çalıştığı iş yerinin 5510 sayılı yasanın 40. Maddesinde belirtilen listenin 8.sırasında kayıtlı olan döküm fabrikasında çalıştığı tespit edildiğinden bu iş yerinde geçen 1.10.2008-3.5.2012 tarihleri arasındaki prim ödeme gün sayılarına her 360 g ün için 60 g ün sürenin fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesine, 360 günden eksik sürelere ati fiili hizmet süresi zammı, 360 gün için eklenen fiili hizmet süresi ile orantılı olarak belirlenmesine, ve tespit edilen sürelerin 3 yılı geçmemek üzere yarısının emeklilik yaş haddinden indirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davacının 15/07/1988 tarihinden beri davalı işyerinde çalıştığı, tanık beyanlarının alındığı, davacının çalıştığı Pirinç Fabrikası Dökümhane bölümünde kimya mühendisi, çevre mühendisi, iş güvenliği ve sosyal güvenlik bilirkişisi ve göğüs hastalıkları uzmanı ile birlikte keşif yapıldığı, bilirkişilerin raporlarında davacının fiili hizmet süresi zammından yararlandırılmasının gerektiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun “Fiili Hizmet Süresi Zammını” düzenleyen 40. maddesinde “Aşağıda belirtilen işyerlerinde ve işlerde 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayıları, fiilî hizmet süresi zammı olarak eklenir. 360 günden eksik sürelere ait fiilî hizmet süresi zammı,

360 gün için eklenen fiilî hizmet süresi ile orantılı olarak belirlenir. Çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında belirtilen sigortalılar hariç sigortalının kapsamdaki işyerleri ile birlikte belirtilen işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalması şarttır.

Aşağıdaki bentlerden birden fazlasına dahil olanlar için, en yüksek olan bentten fiilî hizmet süresi zammı uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

Aynı maddenin 8. bendinde Döküm Fabrikaları ve fiili hizmet süresi zammından faydalanabilecek çalışanlarının kim olduğu düzenlenmiştir.

“8) Döküm fabrikaları

1) Döküm kalıp ve maçalarının yapılması ve döküme hazır duruma getirilmesi işlerinde çalışanlar.

2) Döküm şarjının hazırlanması ve her çeşit maden 60 eritme (izabe) fırınlarının döküme hazır duruma getirilmesi işlerinde çalışanlar.

3) Maden eritme ve dökme işlerinde çalışanlar.”

Somut olayda, davacının çalıştığı işyeri P.Fabrikası olup Dökümhane Atölyesinde çalışması 5510 Sayılı Yasanın 8. bendi gereğince Döküm Fabrikasında çalıştığı anlamına gelmeyeceğinden davacının fiili hizmet süresi zammından yararlanması mümkün değildir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.