Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/15577 K.2013/24708

Davacı, ... vekili Avukat ... ile davalı ... Ambalaj San. Ve Tic. A.ş. vekili Avukat ... aralarındaki tazminat davası hakkında Gebze 3. İş Mahkemesince verilen 29/11/2012 gün ve 572/804 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 20/05/2012 gün ve 3016/10213 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili 20.06.2013 tarihli dilekçesi ile Dairemizin 20.05.2013 gün 2013/3016 Esas, 2013/10213 Karar sayılı kararında davacı tarafça yatırılması gerekli harç tutarının 555,60 TL olarak belirlendiği oysa temyizle birlikte 579,90-TL harç yatırıldığını maddi hatanın giderilmesini istemiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Temyiz incelemesi sırasında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verildiği ve temyiz eden davacı aleyhine harca hükmolunduğu, ne var ki bilgisayar ortamında kararın yazımı sırasında hükmü temyiz eden davacının yatırdığı harçtan onama harcının indirilmesi sonrasında kalan 555,60-TL nin iadesine denilmesi gerekirken sehven “555,60-TL kalan” olarak yazıldığı, bu haliyle davacı tarafın fazla yatırdığı harcı iadesi yerine, harç ödeme yükümlülüğünün doğduğu, kaldı ki anılan miktarın da temyiz sırasında yatırılmış bulunduğu, Dairemiz kararının ve dosyanın incelenmesinden anlaşılmıştır. Hal böyle olunca da Dairemiz ilamının: Davacının sorumlu olacağı harca ilişkin bölümündeki “Kalan” ibaresinin maddi yanılgıya dayalı olduğu ve düzeltilmesinin gerektiği açık ve seçiktir.