Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/16592 K.2013/24715

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 19.01.2007 tarihinde meslek hastalığı sonucu % 30,38 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kabulüne ilişkin önceki kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda davalının sair temyiz itirazları reddolunarak, davacının 15.01.2009 tarihinde emekli olarak işyerinden ayrıldığı anlaşıldığı halde, emeklilik tarihi ile 60 yaş arasında kalan dönem için tazminat hesabının, asgari ücret yerine fiilen çalıştığı ücretin esas alınarak yapılmasının isabetsiz olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda sigorta tahsisleri ilk peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle davacının maddi tazminat isteminin reddine manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

Manevi tazminata ilişkin önceki karar bozma dışı kalmıştır. Maddi tazminata gelince, Temyiz nedenleri dikkate alındığında yerel mahkemenin TBK’nun 55. Madde hükümlerinin dikkate alınarak ilk peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle davacının karşılanmayan zararının bulunup bulunmadığının belirlenmesine yönelik uygulaması yerindedir.

Ancak davacının 15.01.2009 tarihinde yaşlılık aylığı almaya başlaması nedeniyle iş kazası kolundan bağlanan gelirinin 506 sayılı yasanın 92. Maddesi gereğince yarıya indirildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle SGK’nun cevabi yazılarından anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davacının karşılanmayan zararının belirlenmesi sırasında indirilecek ilk peşin sermaye değerinin indirilmiş bu miktar üzerinden belirlenmesi gerekirken, gelir bağlama tarihindeki aylığına göre hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle maddi tazminat isteminin reddi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yapılacak iş; 506 sayılı yasanın 92. Maddesinin uygulanmasından sonra indirilmiş haliyle davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin belirlenerek, bu miktarın indirilmesi suretiyle davacının karşılanmayan zararını belirlemek, mahkemenin bozma konusu önceki kararının, davalı tarafın temyizi üzerine bozulması nedeniyle davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklarda göz önünde tutularak sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.