Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/17071 K.2014/24445

Davacı, asgari işçilik oranı üzerinden hesaplanan işçilik tutarının işin yürütümü için bildirilmesi gerekli işçilik miktarı olduğunun tespit edilmesi için sözleşmesinden hareketle davalı Kurum tarafından ek bildirge ve bordro ile ilave prim istenmesine yer olmadığına ve asgari işçilik prim tutarının %25 eksiğiyle ödenmesi halinde ilişiksizlik belgesinin Kurum tarafından düzenlenip verilmesi gerektiğine işverenin Kurum kayıtlarında borçlu görünmemesi için gösterilecek teminat karşılığında borçlu görünmesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Dava, asgari işçilik oranı üzerinden hesaplanan işçilik tutarının işin yürütümü için gerekli olan işçilik tutarı sayılması, asgari işçilik tutarına ilaveten ihale makamına verilen listede isimleri geçen kimseler için davalı Kurumca ek bildirge, bordro ve prim istenmesine yer olmadığına ve yapılan iş için ilave prim ödenmesi gerekmediğine, davalı Kurumca asgari işçilik oranı üzerinden hesaplanan primin %25 eksiği ile ödenmesi halinde ilişiksizlik belgesinin davalı Kurumca düzenlenip verilmesi gerektiğine, tedbiren davacı şirketin Kurum kayıtlarında borçlu görünmesinin önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile asgari işçilik tutarına ilaveten ihale makamına verilen listede adı geçen kimseler için davalı Kurumca ek bildirge ve bodro ve pirim istenmesine yer olmadığına , prim ödemesinin gerekmediğine ve asgari işçilik oranı üzerinden hesaplanan primin %25 eksiği ile ödenmesi halinde ilişiksizlik belgesinin düzenlenmesinin gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davacı şirketin "Silivri-Kınalı Kavşakları Arası Yeşil Alan Yapım İşini" İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan.... Ağaç P.. Eğt.Hiz. Ve Hayv.Bahç.İşl. San ve Tic AŞ'den ihale yoluyla yüklendiği, ihale sözleşmesinin 24.maddesine göre bu işyerinde bir şantiye şefi (mühendis), bir şantiye mühendisi (makine mühendisi) ve iki bahçıvan olmak üzere 4 sigortalının çalıştırılması ve işyerinde devamlı bulundurulmasının gerektiği, ihale

makamının bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde ceza verme ve işi durdurma yetkisinin bulunduğu, "1071736.034.17.45" sicil sayılı işyerinin yalnızca bu ihale konusu işin yapılması için tescil edildiği, davacı şirketin ihale makamına ismini bildirdiği sigortalılardan S.. K..l (bahçıvan) ve M.. Ç.. (bahçıvan) adına bu işyerinden herhangi bir bildirimin yapılmadığı, Y.. A.. (makine mühendisi) ve D..

K..'nun (peyzaj mimarı) ise bu işyerinden Kuruma kısmen bildirildiği, davacı şirketin S.. K.. isimli sigortalının yerine M.. K..'in çalıştığını iddia ettiği, davacı şirketin adı geçen dört sigortalıdan taahhütname aldığı, Kurumun isimleri ihale makamına bildirilen dört sigortalı için 27.04.2006-10.12.2007 dönemi için ek APHB ve yaşlılık aylığı alan S.. K.. için SGDP bildirimi ile sigortalı işe giriş bildirgesi (SİGB) düzenlenmesi için süre verdiği, anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 79, 80, 82, 86, 87, 88.maddeleri ile SSİY'nin 100.maddesine göre sigortalının aynı ay içinde birden fazla işyerinde çalışması hâlinde, o aydaki toplam prim ödeme gün sayısı 30 günü geçemez. Mevzuatta, sigortalının bir ay içerisinde kaç değişik işyerinde çalışabileceğine dair herhangi bir düzenleme ve kısıtlama bulunmamaktadır. Gerçek bir çalışma olması koşuluyla sigortalının bir ay boyunca bir kaç işyerinde çalışması ve bu işyerlerinden ayrı ayrı hizmet bildirimi mümkün ve zorunludur. İşverenlerin hizmet bildirimi ve prim ödeme yükümlülüğü diğer işverenlerden bağımsızdır.

Sigortalı, değişik işverenlere ait birden fazla işyerinde çalışırsa, her işyeri için ayrı ayrı sigortalı sayılması gerekir. Sigortalının o aydaki toplam prim ödeme gün sayısı 30 günü geçemez ancak sigortalının prime esas kazançları tavana ulaşıncaya kadar birleştirilir.

Aksine düşünce, işverenin ay içerisinde 30 gün üzerinden hizmet bildirimi yaptığı bir sigortalıyı, birden fazla işyerinde çalıştırdığını iddia etmek suretiyle, Kurumun diğer işyerleri yönünden yapacağı işçilik hesaplaması sonucu ortaya çıkacak eksik işçilik miktarını düşürmesine yol açar.

Yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde; davacı şirketin sigortalıların bir kısmını bu işyerinden Kuruma hiç bildirmediği, bir kısmını ise kısmen bildirdiği, işverenlerin hizmet bildirimi ve prim ödeme yükümlülüğün diğer işverenlerden bağımsız olması nedeniyle işverenin sözleşme hükümleri ve taahhütnameye göre bu sigortalıları ihale konusu işin yapıldığı dönemde Kuruma bildirmekle yükümlü olduğu anlaşılmakla hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre, eldeki dava 5510 sayılı Kanun'un 86.maddesine (506 sayılı Kanun'un 79.maddesi) dayalı olduğu halde, mahkemece Kanun'da öngörülen hak düşürücü süre içerisinde dava açılıp açılmadığının araştırılmaması da doğru değildir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.