Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/17498 K.2014/1289

Davaılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve özellikle davalı ...'nın kendi işinin bir bölümünü devretmiş olup asıl işveren sıfatına haiz bulunduğunun anlaşılmasına göre davalılar tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat taleplerinin reddine, davacılar ... ve... için ayrı ayrı 10.000 TL, davacılar ...,... ve... için ayrı ayrı 2.500 TL manevi tazminatın 01.07.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Manevi tazminatın isteminin kısmen reddi nedeniyle davacı kardeşler yönünden davalılar yararına avukatlık ücreti tayininde yanılgıya düşüldüğü, avukatlık ücretinin fazla takdir edildiği görülmektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/2 maddesinde “Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemeyecei” düzenlenmiştir. Hal böyle olunca da davacı kardeşler yararına takdir olunun 440 TL avukatlık ücretini geçer biçimde, manevi tazminat isteminin kısmen reddi nedeniyle davalılar yararına 900 TL avukatlık ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.