KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2013/18359 E., 2014/272 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
372 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacıların tüm, davalıların ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacılar murisinin 11.10.2006 – 07.01.2008 tarihleri arasında, davalı işverenler nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, davacılar murisinin SGK ya bildirilen ve yeniden tespitinde hukuki yarar bulunmayan süreler dışında kalan 01.11.2006 – 17.08.2007 tarihleri arasında 285 gün, 01.01.2008 – 07.01.2008 tarihleri arasında 6 gün hizmet akdi ile asgari ücretle asıl işveren... Elektrik Dağıtım A.Ş.ye ait ...) işyerinde alt işveren... Turizm. Taş. İnş. Tic. Taah. Ltd. Şti.’nin işçisi olarak çalıştığı ve bu çalışmalarının da sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
Davacının, 11.10.2006-07.01.2008 tarihleri arasında hizmet tespiti talebine rağmen, Mahkemece 01.11.2006 – 17.08.2007 ve 01.01.2008 – 07.01.2008 tarihleri arasında hizmet tespitine karar verildiği, buna göre kısmen red kararı verilmesine rağmen davalılar lehine vekâlet ücretine hükmedilmediği, yargılama giderlerinin tamamının davalılara yükletildiği görülmüştür.
Mahkemece kısmi red nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderinin tamamının davalılara yükletilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmek ve yargılama giderinden kısmen redde göre davacının sorumlu olduğunu belirtmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2013/18359, K. 2014/272, 14 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama