KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2013/18606 E., 2014/18812 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2014
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, 13/02/1992-24/08/2005 tarihleri arasındaki dönemde Bağ-Kur'a tabi zorunlu sigortalılık süresinin tespitiyle sigortalı sayılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
1-Davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 13.02.1992-31.08.2005 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının 13.02.1992-24.08.1995 ve 04.10.2000-30.05.2004 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 01.06.2002-04.03.2004 tarihleri arasında da Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.
1479 sayılı Yasa'nın 20.06.1987 tarihli 3396 sayılı Yasa ile değişik 25.maddesinde, gelir vergisi mükellefiyeti bulunmayan veya gelir vergisinden muaf olan ancak esnaf ve sanatkarlar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarındaki kayıtlara istinaden Bağ-Kur sigortalısı olanların bu sigortalılıklarının devamı sırasında hizmet akdi ile çalışmaya başladıkları tarihte Bağ-Kur sigortalılığının sona ereceği düzenlenmiştir. Bu sebeple davacının, 13.02.1992-11.03.2004 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğu ve zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı şartlarını taşırken aynı zamanda Tarım Bağ-Kur sigortalısı olamayacağı göz önünde bulundurulmadan, hükümde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2013/18606, K. 2014/18812, 29 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama