Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2013/18760 K.2013/21070

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat bozmaya konu edilmediğinden, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 8.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Gerekçeli karar incelendiğinde; manevi tazminat davasının kısmen kabul edilmesine rağmen, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği; davacı lehine ise biri 1.080 TL; diğeri 960 TL olmak üzere sehven iki kez vekalet ücretine hükmedildiği görülmüştür. Mahkemece kısmi kabul nedeniyle davacı yararına iki kez avukatlık ücretine hükmedilmesi; davalı lehine ise vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.